ای چرخ فلک دوندگی ما را کشت
بر درگه خلق بندگی ما را کشت
این محنت روزگار این تهمت خلق
ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت!!!
به جرم اینکه شبها دردسر میداد جانانرا
به زندان کرده ام در تنگنای سینه افغان را
هجوم بلبلان دیدم بگرد خویش و دانستم
که با هم الفتی میبوده دلهای پریشانرا!!
بهر من نمانده راه گفتگو تو نشسته گرم گفتگوی غیر
غرق غم دلم به سینه میتپد با تو بیقرار و بی تو بی قرار
وای از آن دمی که بی خبر ز من برکشی تو رخت خویش از این دیار
گفتی از تو بگسلم دریغ و درد رشته ی وفا مگر گسستنیست؟!
بگسلم ز خویش و از تو نگسلم عهد عاشقان مگر شکستنیست؟!
عبادتگاه چشمترا به روی چشم من بستی پناهم را دل می خانه کردی جان شیرینم
تهی شد جام امیدم چو با دل آشنا گشتی شبم مست و به روز افسانه کردی جان شیرینم
سفر کردی بلای دل در این سودا ندانستی که یک دیوانه را دیوانه کردی جان شیرینم
دل از بی همزبانی با می و مستی قرین آمد مرا هم صحبت پیمانه کردی جان شیرینم
عیان شد راز پنهان دلم در بزم میخواران چو در هر قطره اشکم خانه کردی جان شیرینم
لبم خاموش و دل خاموش و اشکم صد زبان دارد تو هرگز گریه ی مستانه کردی جان شیرینم؟!
تو یک شب با دلم بنشین که شاید بیسحر مانم چو بر آتش مرا پروانه کردی جان شیرینم
و تو ای دوست نمیدانی چه جانسوز است انسان در درون خویشتن گرید
من اینجا دیدگانم دشت خاموش تمناهاست
من اینجا مونسم تاریکی شبهاست
من اینجا زندگی را از ورای پرده ی اشک زلال خویش میبینم
همان افسانه ی تکراری پوچ است
من اینجا از پس دیوار سنگین سکوتی تلخ
من اینجا از پس کوه بلند نامرادیها
به یاد روزهای مرده در آغوش سرد عمر
به یاد آرزوهایی که در گور زمان پوسید
پرستوهای عمر خویش را میدهم پرواز
به آنجایی که ابر کینه را ره در حریم آفتابش نیست
ولی افسوس...
سرود خویش را با باد می خوانم
گریه ی خود را با سنگ می گویم....
سلام به زندگی!
سلام به لبخند!
سلام به ستاره!
سلام به تو!
قلم رو به دست گرفتم
ذهنم از کلمات خالی بود و چشام پر از اشک...
از پشت اشکینه ی چشام سطرهای کج و کوله رو نگا کردم سطرها بهم دهن کجی
می کردن.
خدایا چی بنویسم؟! پرم از خالی پرم از حرفهای نگفته ای که نمی خوان گفته بشن
ساعتها به سطرهای خالی خیره شدم بعد کاغذرو تا کردم و توی پاکت گذاشتم و در
اولین فرصت پست کردم.
سطرها دیگه خالی نبودن
گاهی ردپای اشک خیلی بهتر از کلمه ست....
یکی به سلامها اضافه شد: سلام به اشک!!
بی تو دریای دلم طوفانی است آسمان چشم من بارانی است
بی تو مرغ آرزوها و امید در حصار زندگی زندانی است
بی تو دیگر کاخ خوشبختی من نیست کاخ آیینه ی ویرانی است
بی تو دیگر یاسمن مستی نکرد زرد گشت و در پی عریان است
بی تو من عاشقترم از روز قبل این شگفتی از سر حیرانی است
بی تو طومار غم و اندوه و درد در سکوت سرد دل مهمانی است
بی تو دیگر زندگی باور نشد زندگی در بی کسی نادانی است
زندگی در بی کسی نادانی است...
سلام به زندگی!
سلام به لبخند!
سلام به تو !
کمکم کن ! اینو گفتم و سرم رو رو به آسمون بلند کردم. اما اشکام مجال نمی دادن تا نگات کنم
اما تمومه وقتی رو که گریه می کردم بالا سرم بودی نگام می کردی لبخند میزدی دلداریم می دادی
دلم هواتو کرده دلم می خواد اینبار که به آسمون نگا کردم دستتو بسو ی من دراز کنی و من و با خودت
ببری همه دلشون می خواد هر شب ستاره ای از آسمون بچینن ولی من هر شب یه ستاره به آسمونه
دلم میدوزم تا تعدادشون از دونه های اشکم بیشتر بشن...
و میدانی چه خواهدشد پس ازاین ماجرای من
چه شبهایی که سرکردم بدون دیدن رویت
ز شوقت گریه ها کردم شنیدی های های من
چه شبهایی که پیشانی به روی سنگ کوبیدم
بدون تو چه سنگین بود آن شبها برای من
کبوتر وار میام که روی دام بنشینم
بیا ای سبز پر هیبت اجابت کن دعای من
هر کی نظر میده لطفا جوابشو هم بخونه من تو همون بخش نظرات جوابشو میدم
merc master of puppets
سلام به زندگی
سلام به لبخند
سلام به تو!
اگه دنبال یه دوست خوب میگردی
اگه دنبال کسی هستی که قلبش برای تو بتپه
اگه دنبال دوتا دست مهربون هستی
اگه یه نگاه گرم میخوای
اگه دنبال کسی هستی که بهت لبخند بزنه
اگه دنبال گمشده ای هستی
توی آینه نگاه کن پیداش میکنی!!