master of puppets

عبادتگاه چشمترا به روی چشم من بستی        پناهم را دل می خانه کردی جان شیرینم

تهی شد جام امیدم چو با دل آشنا گشتی         شبم مست و به روز افسانه کردی جان شیرینم

سفر کردی بلای دل در این سودا ندانستی         که یک دیوانه را دیوانه کردی جان شیرینم

دل از بی همزبانی با می و مستی قرین آمد       مرا هم صحبت پیمانه کردی جان شیرینم

عیان شد راز پنهان دلم در بزم میخواران              چو در هر قطره اشکم خانه کردی جان شیرینم   

لبم خاموش و دل خاموش و اشکم صد زبان دارد     تو هرگز گریه ی مستانه کردی جان شیرینم؟!

تو یک شب با دلم بنشین که شاید بیسحر مانم      چو بر آتش مرا پروانه کردی جان شیرینم